Is hij te hebberig? Of gewoon een grote kampioen? Of allebei? De analisten raken de laatste dagen niet uitgepraat over de ene na de andere overwinning van Tadej Pogacar in deze Tour de France. De Sloveen zette zijn totaal op zaterdag alweer op vijf, ook al hadden ze bij Visma | Lease a Bike met Jonas Vingegaard ergens gehoopt op een kleine gift. Zo werkt het echter niet, schrijven de media... 'Dat heb ik ze vorig jaar niet horen zeggen. Het is toch een beetje de taal van de slechte verliezer', horen we Patrick Lefevere zeggen in
HLN, als hij wordt geconfronteerd met quotes van Merijn Zeeman. De sportief directeur van Visma | Lease a Bike stelde zichzelf openlijk de vraag of Pogacar niet te hebzuchtig was in deze Tour. 'Nee, ik vind het niet mooi voor de sport. Laat ik het zo zeggen: hoeveel ritten heeft hij nu gewonnen? Vier? Het is natuurlijk hun keuze, maar ik weet niet of het zo goed is voor je populariteit om het op die manier te doen. Wij hebben gelukkig al een rit gewonnen, maar hij laat niet veel over voor de andere teams.'
Het was ook daarom dat Zeeman zaterdag bij de NOS al lachte, toen hem werd gevraagd of hij nog een cadeautje had verwacht van Pogacar. Iets wat Vingegaard stiekem wel een beetje had gehoopt. 'Ik had ergens gehoopt dat hij de ritzege aan mij zou geven, maar ik reed zo hard, dat als hij ervoor zou sprinten, ik geen kans zou hebben. Ik zat op de limiet, dus ik kon alleen maar hopen. Dit is echter ook wielrennen en ik neem hem niets kwalijk. Ik zou waarschijnlijk hetzelfde doen. Ik ben blij met hoe ik vandaag heb gepresteerd en hoe ik kon terugslaan na gisteren', aldus de Deen na rit 20.
Had Pogacar de zege cadeau moeten doen aan Vingegaard?
Thijs Zonneveld noemt Pogacar in een column in het AD 'een tikkeltje arrogant', over het feit dat hij rit 20 eigenlijk wilde weggeven. En dat hij finishte met de mond dicht. Maar hij was blij dat de Sloveen uiteindelijk won. 'Dát zou pas arrogant en vernederend zou geweest. Je grootste concurrent een ritje geven alsof het je zelf geen reet interesseert: lelijk. Alsof je je neefje van 5 een potje Stratego laat winnen omdat 'ie anders weer gaat janken. Een etappe geven aan iemand waarmee je al vier jaar een strijd op leven en dood uitvecht om iedere seconde, dat is een drol met cadeaupapier eromheen. Maar een veelwinnaar bekritiseren omdat hij veel wint, dat slaat als een tonijn op een drumstel.'
In de podcast
De Tour van Wuyts & Vlaeminck is Michel Wuyts ook kraakhelder: 'Wat baas Zeeman ook mag zeggen, cadeaus komen hier niet van pas in de Tour. Daar ga je voor het hoogst bereikbare. Pogacar is sterk, opwindend en intelligent. Nummer vijf was er eentje van optimaal gebruik maken van andere teams, van overal de juiste zet en overal de strikte beheersing. Ik neem ook aan dat hij in de sprint wraak nam voor de verloren sprint op Le Lioran, onschat die onderliggende revanche niet. Deze Tour is in schoonheid een waardige opvolger van de vorige twee.'
In de Leiderstrui ©