2023 is voor shorttrackkampioene Suzanne Schulting een sportief jaar om snel te vergeten. De voorbije maanden moest ze noodgedwongen een rustperiode inlassen door vermoeidheidsproblemen, en net toen ze op de weg terug was kwam ze hard ten val tijdens een training. Mede door dit incident komt het EK Shorttrack in Gdánsk (januari 2024) nog iets te vroeg, maar Schulting heeft haar blik in ieder geval wel weer volledig op de toekomst kunnen richten. Bij het AD en De Telegraaf memoreert ze haar lastige 'tussenjaar': 'Het allerleukste wat ik al tien jaar doe, dat mocht niet'. 'Het is niet de makkelijkste zomer geweest', vertelt de shorttrackkoningin van de voorbije Winterspelen (2022). 'Ik had geen energie, herstelde niet snel genoeg. Als er iets is wat ik leuk vind, dan is dat de beuk erin gooien. Dat kon niet.'
Hoe de emmer overliep
Vijf jaar lang eiste Schulting mentaal en fysiek het uiterste van zichzelf, met één doel voor ogen: de beste shorttrackster ter wereld worden. Haar zegetocht in Beijing was al geen vereiste meer om te bewijzen dat ze haar doel had bereikt, zóveel won de Nederlandse de laatste jaren. In het jaar ná de Spelen begonnen er echter scheurtjes op te treden. Schulting miste het laat geplande WK van 2022 door een ongelukkige coronatest, en in het seizoen dat volgde liep ze steeds vaker tegen haar eigen limieten aan.
Terugkijkend is het bijzonder knap dat Schulting in het winterseizoen van 2022/2023 nog verschillende medailles wist te pakken, waaronder drie keer goud op het WK in maart. Toch stond het huilen haar na dat laatste toernooi nader dan het lachen. 'Mijn krachten waren [op een gegeven moment] gewoon op', gaf ze destijds toe. In de voorbereiding op het lopende seizoen werd duidelijk dat ze volledig overtraind was en ook nog eens het CMV-virus (dat Pheiffer kan veroorzaken, red.) onder de leden had gehad.
'Ik had mijn nieuwe racefiets mee, was helemaal hyped om daar op te fietsen. Maar ik merkte natuurlijk ook wel dat ik moe was', blikt Schulting terug. 'Toen ik in mei werd getest waarschuwde iedereen mij al voor slecht nieuws, toch was het voor mij een harde klap. (...) Het aansluiten bij de groep werd alsmaar later. Het duurde lang voordat ik weer het ijs op mocht. En dan heb ik ook nog eens tien dagen niet op het ijs kunnen staan door die rug (na de val in november, red.)'.
Op de weg terug
Inmiddels is de kampioene van Beijing ondanks de tegenslagen van het voorbije jaar weer volop in training. Het EK mag dan nog geen optie zijn, Schulting kijkt met frisse zin uit naar de World Cup in Dresden, waar ze in februari 2024 haar rentree hoopt te maken. In maart volgt vervolgens het WK, dat dit jaar in Ahoy wordt georganiseerd. 'Het gaat heel erg goed', stelt Schulting. 'Vorig jaar had ik nog vaak dat ik vond dat het beter moest, maar nu kan ik weer genieten op het ijs en word ik er blij van als het goed gaat. Als ik een rondje goed en hard schaats, denk ik weer: Hé, dat is lekker!'