De transfer die voor de meeste reuring heeft gezorgd is toch wel die van Myron Boadu, het ging niet zonder slag of stoot. Zijn zaakwaarnemer (José Fortes Rodriguez) heeft volgens Boadu, 'zijn bokshandschoenen aangetrokken.' AS Monaco deed zeer lastig en het leek te mislukken, maar gister kwam voor het 23-jarige talent eindelijk een doorbraak. Boadu gaat in gesprek De Telegraaf in op zijn drukke dagen. AS Monaco zag de spits liever naar een andere club gaan. 'Monaco wilde me liever aan een andere club (Betis Sevilla, red.) verhuren, omdat dat meer geld zou opleveren. Maar voor José en mij was
FC Twente de enige optie. Het is geen stap die iedereen zou zetten, want het afbreukrisico is groot.' De eenvoudig international van Oranje moest wel een deel van zijn salaris inleveren. 'Maar geld boeit me niet. Het gaat om het sportieve en om weer de beste versie van mezelf te laten zien.'
Dank aan Bruggink en Streuer
De transfer was niet zomaar geregeld, daar dankt de Amsterdammer Arnold Bruggink en Jan Streuer voor. 'Arnold Bruggink (technisch directeur, red.) en Jan Streuer (die Bruggink ondersteunt) waren net zo blij als ik was. Ik waardeer het echt heel erg hoe zij hun best hebben gedaan om deze huurdeal mogelijk te maken, want ik ben iemand die daar echt heel goed op gaat.' De speler kan niet wachten om aan de slag te gaan. 'Als het goed is sta ik vrijdag (vandaag) al op het trainingsveld. Met FC Twente maak ik een plan om me rustig te brengen, de speelminuten op te bouwen en het risico op blessures te verkleinen.'
Tijdperk Monaco
Boadu kijkt ook nog even terug op zijn tijd in Monaco. 'In Monaco voelde ik me niet perse eenzaam, want ik had daar veel familie om me heen en ik kreeg veel steun van José, die daar ook woont. Maar ik ben gewoon ongelukkig als ik niet speel. Dat komt doordat ik een enorme liefhebber van het spelletje ben. Daarom ben ik zo blij dat ik me nu weer een voetballer voel.' Het zag er lang niet naar uit dat de oud-speler van AZ terug zou keren naar de Eredivisie. 'Monaco wilde lang niet meewerken, maar besloot gelukkig uiteindelijk toch met me mee te denken. En vervolgens zat ik de volgende ochtend om kwart over zes in het vliegtuig naar Nederland.'